பூனை குறுக்கே போனால்…

நம் சமூகத்தில் தலைமுறைகள் கடந்தும் சொல்லப்பட்டு வரும் பல்வேறு நம்பிக்கைகள் உள்ளன. அதில் ஒன்று – “பூனை குறுக்கே போனால் அந்த வழியாக போகக் கூடாது” என்ற பழமையான நம்பிக்கை. இது ஏன் தோன்றியது, அதன் பின்னணி என்ன, உண்மையில் அதில் எவ்வித அர்த்தமுண்டோ என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

முன்னோர் காலங்களில் இயற்கை சம்பவங்களை அறிவியலாக விளக்கிக்கொள்ளும் வாய்ப்புகள் குறைவு. அதனால், தெரியாதவற்றை “சகுனம்” மற்றும் “அபசகுனம்” என்று பிரித்து வைத்தார்கள். அப்போது, இரவில் கருப்பு பூனை திடீரென்று முன்பாகக் கடந்து சென்றால் மக்கள் பயப்படுவார்கள். அதை அபசகுனம் என்று கருதி, அந்த வழியில் செல்லத் தயங்கினர்.

அதற்குக் காரணம் விலங்குகளின் இயல்பிலேயே இருக்கலாம். பூனை என்பது சுறுசுறுப்பு மிகுந்த வேட்டையாடும் விலங்கு. அது எலிகள், பாம்புகள் போன்றவற்றைத் தொடர்ந்து ஓடும். அப்படி பாம்பு இருப்பதால் பூனை குறுக்கே ஓடி இருக்கலாம். அதைக் கண்டவர்கள் “இந்த வழியில் ஆபத்து இருக்கிறதோ?” என்று நினைத்து பின்வாங்கியிருக்கக் கூடும். பின்னர் அது மூடநம்பிக்கையாக மாறியது.

மின்சாரம் இல்லாத காலத்தில் கருப்பு பூனை திடீரெனக் கண்ணில் பட்டால் அதிர்ச்சி ஏற்படும். அதையும் அபசகுனம் என்று பலர் கருதினர். இப்படியாக, ஒரு சாதாரண நிகழ்வு மக்களின் மனதில் ஆழமாக பதிந்து, வாழ்வில் பின்பற்ற வேண்டிய பழக்கமாக மாறிவிட்டது.

ஆனால் அறிவியல் பார்வையில் பார்த்தால் பூனை குறுக்கே போனால் எதுவும் நடப்பதில்லை. நமக்கு தீமையும் நன்மையும் ஏற்படுவதற்கு காரணம் நம் முயற்சியும் சூழலுமே தவிர, பூனையின் செயல் அல்ல. எனினும், நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் மனதில் பயம் கொள்ளும் போது ஏதோ தவறாக நடந்தது போல உணர்வார்கள். அந்த மனநிலையே அபசகுனமாக தோன்றுகிறது.

அதனால், இன்றைய தலைமுறை புரிந்து கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால் – பூனை குறுக்கே போவது ஒரு இயற்கை சம்பவம் மட்டுமே. அது வாழ்க்கையின் முன்னேற்றத்தை பாதிக்காது. மூடநம்பிக்கைகளைக் கடந்து, அறிவியலோடு வாழ்க்கையை அணுகுவதே நம் கடமை.