மன்னிப்பு, கோபத்தை வெல்வது, மனிதனின் மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்வது ஆகியவற்றை வலியுறுத்தும் ஒரு ஆழமான உவமையாகும்.
கதையின் முக்கியமான கருத்து:
- தொழிலதிபர் கோபத்தின் உந்துதலில் ஒரு செயலைச் செய்தார். அந்த நேரத்தில் அவர் அறியாமையாலும் ஆத்திரத்தாலும் செயல்பட்டார்.
- புத்தர் உடனடியாக கோபத்தால் பதிலளிக்கவில்லை. ஏனெனில் அவர் அந்தச் செயலைச் செய்த மனிதரின் பின்னால் இருந்த மனநிலையைப் பார்த்தார்.
- மறுநாள் அதே மனிதர் மனம் மாறி வரும்போது, அவர் நேற்றைய கோபமான மனிதர் அல்ல; உணர்வு பெற்ற புதிய மனிதர் என்று புத்தர் கருதுகிறார்.
“என்னை அறைந்தவர் இப்போது இங்கு இல்லை” என்ற புத்தரின் வார்த்தை, ஒரு முக்கியமான தத்துவத்தைச் சொல்கிறது:
ஒரு மனிதனை அவன் செய்த ஒரு தவறின் அடிப்படையில் மட்டும் நிரந்தரமாக மதிப்பிடக் கூடாது. மனிதர்களில் மாற்றம் ஏற்படும் திறன் உள்ளது.
இதில் இன்னொரு ஆழமான கருத்தும் உள்ளது: மன்னிப்பு என்பது மற்றவரின் தவறை மட்டும் விடுவிப்பது அல்ல; நம்முள் இருக்கும் கோபத்தையும் பற்றுதலையும் விடுவிப்பது.
ஆனால் இந்தக் கதையை நடைமுறை வாழ்க்கையில் பார்க்கும்போது, மன்னிப்பது என்பது தவறான செயல்களை ஏற்றுக்கொள்வது அல்லது மீண்டும் மீண்டும் தீங்கு செய்ய அனுமதிப்பது அல்ல. ஒருவர் உண்மையாகத் தவறை உணர்ந்து மாற முயற்சிக்கும்போது, அவரை பழைய நிலையிலேயே கட்டிப் போடாமல் புதிய மாற்றத்தை மதிப்பதே கருணை.
இந்தக் கதை சொல்லும் சாரம்:
“மனிதனை அவன் செய்த தவறால் மட்டும் பார்க்காதே; அவன் மாறிய பிறகு யார் ஆனான் என்பதையும் பார்.”
