பாகிஸ்தானின் லாகூரில் ராவி ஆறு 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இல்லாத வகையில், வரலாறு காணாத வெள்ளப்பெருக்கை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இது, லாகூர் மற்றும் பாகிஸ்தானின் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் பெரும் பகுதிகளை மூழ்கடித்தது. 1988 ஆம் ஆண்டின் வெள்ளத்தை விஞ்சிய இந்தச் சீற்றம், ஒருபுறம் கடந்த கால நினைவுகளைத் தூண்டியுள்ளது. மறுபுறம், இயற்கையை அலட்சியம் செய்து மேற்கொள்ளப்பட்ட நகர மேம்பாட்டின் மோசமான விளைவுகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. இந்த வெள்ளம், இந்தியாவின் குர்தாஸ்பூர் மற்றும் பதான்கோட் போன்ற பகுதிகளிலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. ராவி ஆற்றின் இந்த அற்புதமான வருகை, லாகூரின் பலவீனங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. ஆற்றின் கரைகளில் கட்டப்பட்ட தடுப்பணைகள் உடைந்து, வெள்ள அபாயம் உள்ள பகுதிகளில் அமைக்கப்பட்டிருந்த வீட்டு வசதி சங்கங்கள் நீரில் மூழ்கின.
இதையும் படிங்க:
எடப்பாடி பழனிசாமி குறித்த கேள்வி.. பதிலளிக்காமல் சென்ற ஓபிஎஸ்..!!
ராவி ரிவர்ஃபிரன்ட் நகர மேம்பாட்டுத் திட்டம் போன்ற ஆடம்பரத் திட்டங்கள், ஆற்றின் இயற்கையான போக்கைக் கருத்தில் கொள்ளாமல், விவசாய நிலங்களை வீட்டு மனைகளாக மாற்றியமைத்ததைக் குறிப்பிட்டு ஆய்வாளர்கள் விமர்சித்துள்ளனர். ராவி ஆறு, லாகூரின் அடையாளத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. பாட்ஷாஹி மசூதி போன்ற வரலாற்று நினைவுச்சின்னங்கள் மற்றும் கர்தார்பூரில் உள்ள குருத்வாரா தர்பார் சாகிப் போன்ற வழிபாட்டுத் தலங்கள் இந்த வெள்ளத்தில் மூழ்கின. இந்த வெள்ளம், கலாசார ரீதியாகப் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதற்கிடையே, இந்தியா, சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தின் கீழ் தண்ணீரை நிறுத்தி வைத்ததால், பாகிஸ்தானில் இவ்வளவு கடுமையான வெள்ளம் எப்படி வந்தது என்று பலர் கேள்வி எழுப்பினர்.
