பெற்றோரின் அன்பு – உலகின் நிலையான சொத்து

மனிதன் ஒரு சமூக விலங்கு என்பதால், பிறருடன் உறவுகள் பேணி வாழ்கிறான். நண்பர்கள், உறவினர்கள், அயலவர்கள், சகோதரர்கள், கூடவே வாழ்க்கைத் துணையும், அனைத்தும் வாழ்வில் பல்வேறு நிலைகளில் நமக்கு துணையாக இருக்கிறார்கள். ஆனால் அந்த உறவுகள் அனைத்தும் சூழ்நிலைகளுக்கும் காலத்திற்கும் ஏற்ப மாறக்கூடியவை.

ஒரு மனிதன் வெற்றியில் உச்சிக்குச் செல்லும்போது, அவரைச் சூழ்ந்து நிற்பவர்கள் ஏராளம். ஆனால் அவர் தோல்வியடையும் வேளையில், அந்த கூட்டம் கரைந்துவிடும். “நீ தேடி சென்றாலும் விலகிச் செல்வது மற்றவர்கள்” என்ற வரிகள் இதையே சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

பிற உறவுகள் – நிபந்தனை அன்பு

மற்றவர்கள் நம்மை அணுகுவதற்கான காரணங்கள் பல:

நமக்குள்ள செல்வம்

சமூகத்தில் நமக்குள்ள நிலை

அவர்களுக்கு நம்மால் கிடைக்கும் நன்மை

அல்லது சமயங்களில் வெறும் பழக்கம்

ஆனால் காலம் மாறும்போது அந்தக் காரணங்களும் மாறிவிடுகின்றன. அப்போது, எவ்வளவு அன்புடன் நாம் தேடி சென்றாலும், அவர்கள் நம்மிடம் இருந்து விலகிச் செல்லக்கூடியவர்கள். இது மனித வாழ்வின் இயல்பு.

பெற்றோரின் அன்பு – நிபந்தனை அற்ற பாசம்

அதே சமயம் பெற்றோர்களின் அன்பு வேறுபட்டது. அவர்கள் நம்மிடம் இருந்து எந்த எதிர்பார்ப்பும் வைத்துக் கொள்வதில்லை. அவர்கள் கொடுக்கும் அன்பு, பாசம், அர்ப்பணிப்பு அனைத்தும் நிபந்தனை அற்றவை.

நாம் வெற்றியடைந்தாலும், தோல்வியடைந்தாலும்

நாம் உலகத்தால் பாராட்டப்பட்டாலும், விமர்சிக்கப்பட்டாலும்

நாம் தவறு செய்தாலும் கூட

பெற்றோர்கள் எப்போதும் நம்மை மன்னிக்கத் தயாரானவர்கள். அவர்களின் இதயம் எப்போதும் நமக்காக திறந்தே இருக்கும். “நீ விலகிச் சென்றாலும் உன்னைத் தேடி வருவது பெற்றவர்கள்!” என்ற உண்மை அதனை வெளிப்படுத்துகிறது.

பெற்றோர் – உயிரின் அடிப்படை

பிறந்த நாளிலிருந்து, நாம் தன்னால் எதையும் செய்ய முடியாத நிலையில் இருந்த போதிலும், பெற்றோர்களின் பராமரிப்பு, அர்ப்பணிப்பு தான் நமக்கு உயிர் தந்தது. நம்முடைய ஒவ்வொரு அடியிலும் அவர்கள் கைவிட்டுச் செல்லவில்லை.

குழந்தை நடக்க கற்றுக் கொள்ளும்போது விழுந்தாலும், முதலில் ஓடி வருபவர்கள் பெற்றோர்களே.

பள்ளிக்கு முதன்முதலாக செல்லும் போது கண்கலங்குபவர்கள் பெற்றோர்களே.

நாம் வாழ்வில் சோதனைகளைச் சந்திக்கும் போது மனம் உடைந்து போகாமல் துணை நிற்பவர்கள் பெற்றோர்களே.

உலகம் விலகினாலும் – பெற்றோர் மட்டும் தேடி வருவார்கள்

நாம் எவ்வளவு தொலைவில் சென்றாலும், உலகம் எவ்வளவு நம்மை விலக்கினாலும், பெற்றோர் மட்டும் நம்மைத் தேடுவார்கள்.

தவறுகள் செய்த பிள்ளையைக் கூட திருத்திப் பாதையில் நடத்த முயல்வார்கள்.

வெற்றியடைந்த பிள்ளையைக் கூட தாழ்மையுடன் வாழச் செய்வார்கள்.

உலகம் மறுத்தாலும், அவர்கள் மட்டும் நம்மைத் தழுவிக் கொள்வார்கள்.

நம் கடமை

அத்தகைய அன்பு மிகுந்த பெற்றோர்களை நாம் உயிரோடு இருக்கும்போதே மதித்து காப்பதே பிள்ளைகளின் கடமை. அவர்களின் அர்ப்பணிப்பு, உழைப்பு, அன்பை மறந்து விட்டு, இறந்த பின்பு பந்தலிட்டு வணங்குவது எதற்கும் உதவாது. பெற்றோரின் வாழ்நாளில் அவர்களை மகிழ்விப்பதே உண்மையான கடன்.

முடிவு

உலகம் முழுவதும் பல உறவுகள் உண்டு. ஆனால் நிலையான உறவு ஒன்றே – பெற்றோரின் உறவு. மற்றவர்கள் நம்மை விட்டு விலகிச் செல்லக்கூடியவர்கள். ஆனால் பெற்றோர் மட்டும் நம்மை விலக்காமல் தேடி வரக்கூடியவர்கள். அதனால் பெற்றோரின் அன்பை உலகின் மிகப்பெரிய பொக்கிஷமாக மதித்து காக்க வேண்டும்.