அப்பா.. வாழ்க்கை முழுவதும் நிழல் தரும் ஆலமரம்!

அம்மாவின் அன்பு நம்மை அரவணைத்துப் பாதுகாக்கிறது என்றால், அப்பாவின் அன்பு நம்மை வாழ்க்கையில் உயர்ந்து நிற்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. தன்னுடைய ஆசைகளை மனதுக்குள் மறைத்துக்கொண்டு, பிள்ளைகளின் கனவுகளை நனவாக்க உழைக்கும் ஒவ்வொரு தந்தையும் ஒரு வாழும் தியாகத்தின் அடையாளம்.

தனக்குப் பிடித்ததை வாங்கிக்கொள்ளத் தயங்கும் அப்பா, பிள்ளைகளுக்குப் பிடித்ததை வாங்கித் தருவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார். எத்தனை சுமைகள் இருந்தாலும், குடும்பத்தின் முன் தன்னுடைய கவலைகளை வெளிக்காட்டாமல் நிற்கும் அவரது தோள்களுக்குப் பின்னால், சொல்லப்படாத பல கதைகள் இருக்கின்றன. அவர் காட்டும் கண்டிப்புக்குள் அக்கறையும், அவரது மௌனத்துக்குள் அன்பும், அவரது உழைப்புக்குள் குடும்பத்தின் எதிர்காலமும் ஒளிந்திருக்கின்றன.

சிறுவயதில் அப்பாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு நடந்த நாம், வளர்ந்த பிறகு அவருடைய கையைப் பிடித்துக்கொண்டு நடக்க வேண்டிய காலம் வரும். அப்போது அவருடைய வயது கூடிவிட்டிருக்கலாம்; நடை தளர்ந்திருக்கலாம்; ஆனால் நம்மீது அவர் வைத்திருக்கும் அன்பு மட்டும் ஒருபோதும் குறையாது.

உலகம் நம்மை எப்படிப் பார்க்கிறது என்பது முக்கியமல்ல; நாம் தோல்வியடைந்தாலும் மீண்டும் எழுந்து நிற்க வேண்டும் என்று நம்பிக்கையூட்டும் ஒரு மனம் நமக்காக இருக்கிறது என்பதே பெரிய பலம். பல நேரங்களில் அந்த மனம் அப்பாவுடையதாக இருக்கும்.

அப்பா என்பவர் குடும்பத்திற்காக உழைக்கும் ஒரு மனிதர் மட்டுமல்ல; நம்முடைய வாழ்க்கையின் முதல் நம்பிக்கை, முதல் பாதுகாப்பு, முதல் ஹீரோ. அவர் நம்முடன் இருக்கும் நாட்களில் அவரது அன்பை உணர்ந்து பேசுவோம்; அவருக்காக நேரம் ஒதுக்குவோம்; அவரது சின்னச் சின்ன ஆசைகளையும் நிறைவேற்ற முயற்சிப்போம்.

ஏனெனில், வாழ்க்கையில் எவ்வளவு உயரத்திற்குச் சென்றாலும், நம்மை உயர்த்திவிடுவதற்காகத் தன் வாழ்க்கையின் பல ஆண்டுகளை அமைதியாக அர்ப்பணித்த அந்த மனிதரின் பெயர் **“அப்பா”** என்பதை ஒருபோதும் மறந்துவிடக் கூடாது.

**அப்பாவின் அன்புக்கு ஈடாக எதையும் கொடுக்க முடியாது; ஆனால் அவருடைய முதுமையில் அன்போடு அருகில் இருப்பது நம்மால் செய்யக்கூடிய மிகப்பெரிய நன்றிக்கடன்!**